«جان وودن»، یکی از موفق‌ترین مربیان بسکتبال دانشگاه UCLA امریکا بوده است، و تیم او طی دوازده سال، برنده‌ی ده مدال قهرمانی شده است.
‏«وودن» موفقیت خود را مدیون یک نصیحت فیلسوفانه می‌داند که در زمان کودکی از پدرش شنیده است، و آن این است که: «از هر روز خود یک شاهکار بساز!»
‏به همین دلیل برخلاف مربیان دیگر که تیم خود را برای موفقیت‌های آینده تعلیم می‌دادند، وودن، آن‌ها را برای همین امروز آماده می‌کرد و تمرین روزانه‌ی آن‌ها در زمین دانشگاه هر روز به همان اهمیت مسابقه‌ی نهایی تلقی می‌شد.
او می‌گفت، چرا امروزی را که در آن هستیم به یک روز پر افتخار تبدیل نکنیم؟ و به همین جهت هیچ دلیلی نداشت که امروز هم به سختی همان روز مسابقه‌ی نهایی بازی نکنند.
‏او می‌گفت: «هر ورزشکاری وقتی که شب‌ها به رخت‌خواب می‌رود، باید فکر ‏کند که امروز، یکی از بهترین روزهایم بود!»

وقتی كه خود را برای بدترین وضع آماده كنیم، نگرانی در ما اثر ندارد.

تا چند به خود در نگری چندینی
در هستیِ خود رنج بری چندینی

یک ذرّه چو وادید نخواهی آمد
خود را چه دهی جلوه‌گری چندینی

آن به که ز عقل خود جنون یابی باز
ور دل طلبی میان خون یابی باز

تا یک سر سوزن از تو باقی‌ست هنوز
سر رشته‌ی این حدیث چون یابی باز

گر می‌خواهی که باز یابی این راز
بی‌خود شو و با بی‌خودی خویش بساز

چون بی‌خودی‌ست اصل هر چیز که هست
تو کی یابی چو در خودی جوئی باز

اول باری پشت به آفاق آور
پس روی به خاک کوی عشاق آور

گر می‌خواهی که سود بسیار کنی
سرمایه‌ی عقل و زیرکی طاق آور

آنجا که روی به پا و سر نتوان رفت
ور مرغ شوی به بال و پر نتوان رفت

از عقل برون آی اگر جان داری
کاین راه به عقل مختصر نتوان رفت



 محمد بن ابراهیم عطار

از كسی كه نمی داند كه نمی داند، دوری كن، به كسی كه نمی داند و می داند كه نمی اند، تعلیم بده، كسی را كه می داند و نمی داند كه می داند، روشن كن و از كسی كه می داند و می داند كه می داند پیروی كن.

مثل تازی

هیچ كس نمی تواند چیزی را بر شما آشكار سازد، مگر آنچه كه از پیش در طلیعه ی ناخودآگاه معرفت تان قرار داشته است.